Ο κόσμος στα άδυτα των νυχτερίδων: Τελικά, κυνηγοί ή κυνηγημένες;

Ο κόσμος στα άδυτα των νυχτερίδων: Τελικά, κυνηγοί ή κυνηγημένες;

Είναι δεδομένο ότι η φύση των νυχτερίδων καθορίζει τη δράση τους κατά τη διάρκεια του εικοσιτετραώρου. Πώς, όμως, ένα νυκτώβιο πλάσμα είναι δυνατόν να δρά ούτως ώστε να επιβιώνει; Τα πλεονεκτήματα των ιπτάμενων πουλιών, λοιπόν, που ψάχνουν απεγνωσμένα για θηράματα, κατά τη διάρκεια της νύχτας, με σκοπό τη συνέχιση της ύπαρξής τους είναι δύο. Από τη μία, ο μειωμένος ανταγωνισμός για να βρουν τροφή και από την άλλη, η μεγαλύτερη ελευθερία ούτως ώστε να επιτεθούν στα θύματά τους. Οι συγκεκριμένες νυχτερίδες είναι κοινές σε τροπικές και εύκρατες περιοχές του κόσμου, μαζί με κάποια είδη τα οποία  «πέφτουν» σε χειμερία νάρκη κατά τη διάρκεια των ψυχρότερων μηνών του έτους.

Οι νυχτερίδες είναι τα μοναδικά θηλαστικά με δυνατότητα «πραγματικής» πτήσης. Ως διαφορετικά πουλιά, είναι ικανά να πετούν σε σχετικά χαμηλές ταχύτητες διατηρώντας τη βέλτιστη ευελιξία. Είναι τα μακριά φτερά που δίνουν στα ιπτάμενα θηλαστικά αυτή τη μοναδική ικανότητα πτήσης. Πολλοί πιστεύουν ότι τα λεγόμενα «elongated wings» είναι τόσο ανεπτυγμένα ώστε να μπορούν οι νυχτερίδες να εντοπίζουν και να «πιάνουν» τα ιπτάμενα έντομα που πετούν τη νύχτα. Το παράδοξο είναι ότι, ενώ οι περισσότερες από αυτές τρώνε έντομα, άλλες προτιμούν να… γευματίσουν με βατράχια, πουλιά ή ακόμα και με… άλλες νυχτερίδες.

Οι περισσότερες νυχτερίδες έχουν περιορισμένη όραση με αποτέλεσμα να  χρησιμοποιούν τον λεγόμενο «ηχοεντοπισμό». Την αντίληψη, δηλαδή, των αντικειμένων από μέσα ηχητικών κυμάτων ώστε να ανιχνεύουν τα θηράματά τους και να αποφεύγουν πιθανά εμπόδια. Γι’ αυτόν το λόγο, οι νυχτερίδες έχουν αυτιά-σύνθετες δομές, τα οποία τις καθιστούν ικανές να αντιλαμβάνονται ήχους που ούτε άλλα θηλαστικά ούτε, όμως, και οι άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν.

Αντιθέτως, οι «ιπτάμενες αλεπούδες», ένα από τα μεγαλύτερα είδη νυχτερίδων, τρώνε φρούτα και λουλούδια τα οποία αναζητούν μέσω της εξαιρετικής τους όρασης. Οι διαφορετικές… αλεπούδες, λοιπόν, είναι στην πλεονεκτική θέση να διαθέτουν μεγάλα μάτια τα οποία τις επιτρέπουν τη μέγιστη δυνατή όραση. Το μειονέκτημα, όμως, των συγκεκριμένων πουλιών είναι τόσο τα μικροσκοπικά αυτάκια τους όσο και οι σχέσεις επικοινωνίας του ενός με το άλλο. Έτσι, το εν λόγω είδος πουλιών αντιλαμβάνεται σπάνια το οτιδήποτε μέσω του ήχου. Τουλάχιστον δεν τρέφονται και αυτά με… χειρόπτερα.

Στον κόσμο των μοναδικών θηλαστικών που μπορούν να πετούν, λοιπόν, άλλα μπορούν να ακούνε, όμως όχι να βλέπουν. Άλλα, βέβαια, το αντίθετο. Μπορούν να βλέπουν τέλεια, αλλά όχι να ακούνε. Αν, όμως, οι νυχτερίδες καταφέρνουν να τρώνε η μία την άλλη, τότε πού κατατάσσονται; Στους κυνηγούς ή στις κυνηγημένες;

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *